Dominique Gebbink-Plaisier (Bergen op Zoom, 1966) heeft navigatie- en locatiebepaling-applicaties als haar werkterrein. Zoals een straat- of landschapsfotograaf beelden schiet zoals hij ze aantreft, schiet zij ze al vliegend over Apple Maps of al dwalend door Google Street View. Een wereld die haar wel bevalt; inkijk in een straat 9.023 km verderop, of in de achtertuin van die gesloten buurman. De plaats van een vogel - of beter nog: een God - innemend, waarbij de straten zonnig en rustig en de mensen in hun juiste proportie te zien zijn. Zo misschien een inzicht krijgend in onze verhouding tot de aarde, de ruimte om ons heen en tot elkaar. Ze geniet van de perfectie van sommige satellietbeelden of juist van de in haar ogen veelzeggende fouten in de applicaties.
Deze werkelijkheid zal in de loop der tijd veranderen. Niet alleen doordat de landschappen en steden veranderen, maar ook door voortschrijdende technieken of door bijvoorbeeld ontwikkelingen in privacy-ethiek. Het vastleggen van deze representatie van de werkelijkheid en de interpretatie ervan zijn voor haar van belang. Hoe volmaakt is de weergave van de werkelijkheid? Bestaat ze? En zien wij de werkelijkheid allemaal op dezelfde manier? Zij gebruikt het door een ‘gevoelloze’ satelliet of robotcamera gemaakte basismateriaal doorgaans om een verhaal te vertellen. De onontkoombare perceptie van zowel haar als de kijker wordt eerder duidelijk bij het gebruik van dit ‘neutrale’ materiaal.
Dominique studeerde in 2019 af in de richting autonome fotografie aan de Fotoacademie Amsterdam. Net zoals bij haar vroegere werk als advocaat en jurist is het inzoomen op details en het grotere geheel daarbij blijven zien relevant in haar werk als fotograaf. Haar projecten starten met onderzoek naar de feiten, om daarmee vervolgens te spelen.
Dominique Gebbink-Plaisier (Bergen op Zoom, 1966) creates her work in navigation and location-based applications. Just like a street or landscape photographer captures images as they are, she captures them while flying over Apple Maps or wandering through Google Street View. A world that she enjoys; glimpses into a street 9,023 km away, or into the backyard of a closed neighbor. Taking the place of a bird - or better yet: a God - where the streets are sunny and peaceful, and people can be seen in their proper proportions. Perhaps gaining insight into our relationship with the earth, the space around us, and with each other. She enjoys the perfection of certain satellite images or, to her mind, meaningful errors in the applications.
This reality will change over time. Not only because the landscapes and cities change, but also because of advancing technology or, for example, due to changes in privacy ethics. Capturing this representation of reality and interpreting it are important to her. How perfect is the depiction of reality? Does it even exist? And do we all see reality in the same way? She uses the base material created by a 'soulless' satellite or robotic camera to tell a story. The inevitable perception of both her and the viewer becomes clearer when using this 'neutral' material.
Dominique graduated as an autonomous photographer from the Fotoacademie Amsterdam in 2019. Just like during her previous work as an advocate, zooming in on details and trying to maintain a broader perspective are important in her work as a photographer. Dominique's projects start with research into the facts, and then she gets to play with them.
